To travel is better than to arrive

Cavafy's 'Ithaka'

J. W. M. Turner: Ulysses deriding Polyphemus (1829)

Cavafy’s most famous poem is named after Ithaka, the island of the mythical Odysseus, to which he strives to return on his way home from Troy. On the way he encounters monstrous figures such as the Laestrygonians and Cyclopēs (plural of Cyclops). The anger of the sea-god Poseidon keeps him from reaching his goal and forces him to face numerous hardships.

Each of us heads towards our own Ithaka. But arriving there, Cavafy indicates, is not the true goal. What matters is the wealth of knowledge, experience, and joy that is to be discovered on the way.

My translation preserves the iambic metre of Cavafy’s own composition.

When you set out to go to Ithaka,
pray that your voyaging will be prolonged,
filled with adventure and discovery.
The Laestrygonians, the Cyclopēs,
angry Poseidon, have no fear of them,
you’ll never come across them on the road
if you think lofty thoughts, and rarefied
emotions move your spirit and your flesh.
The Laestrygonians, the Cyclopēs,
Poseidon’s rage - you won’t encounter them
unless your soul brings them along with you
and places them in front of you itself.

Pray that your voyaging will be prolonged,
that there’ll be many summer mornings when -
with such excitement, with such raw delight -
you'll enter ports you’ve never seen before;
you’ll stop by at Phoenician trading-posts
to buy the finest samples of their wares,
mother-of-pearl, coral, amber, ebony,
luxurious perfumes, scents of every kind,
as much luxurious perfume as you can;
and many Egyptian cities you’ll explore
to learn and to be taught by their wise men.

Let Ithaka be always in your thoughts.
To get there is your goal and destiny.
But do not hasten to your journey’s end:
it’s better if it lasts for many years
so that you'll reach the island when you’re old,
wealthy with all you’ve gained along the way,
not hoping Ithaka will make you rich.

Your marvellous journey is Ithaka’s gift.
Without her you would not have started out.
But she has nothing more to give you now.

And if you find she's poor, you’ve not been fooled.
So wise have you become, so much you’ve learned,
that then you’ll know what Ithakas truly are .

[*since publishing I have, inevitably, revised the translation. I now want it to end 
"that you will know what Ithakas denote"].

Ιθάκη

Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη,
να εύχεσαι νά'ναι μακρύς ο δρόμος,
γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον θυμωμένο Ποσειδώνα μη φοβάσαι,
τέτοια στον δρόμο σου ποτέ σου δεν θα βρεις,
αν μεν’ η σκέψις σου υψηλή, αν εκλεκτή
συγκίνησις το πνεύμα και το σώμα σου αγγίζει.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις,
αν δεν τους κουβανείς μες στην ψυχή σου,
αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου.

Να εύχεσαι νά'ναι μακρύς ο δρόμος.
Πολλά τα καλοκαιρινά πρωϊά να είναι
που με τι ευχαρίστησι, με τι χαρά
θα μπαίνεις σε λιμένας πρωτοειδωμένους,
να σταματήσεις σ’ εμπορεία Φοινικικά,
και τες καλές πραγμάτειες ν’ αποκτήσεις,
σεντέφια και κοράλλια, κεχριμπάρια κ’ έβενους,
και ηδονικά μυρωδικά κάθε λογής,
όσο μπορείς πιο άφθονα ηδονικά μυρωδικά,
σε πόλεις Αιγυπτιακές πολλές να πας,
να μάθεις και να μάθεις απ’ τους σπουδασμένους.

Πάντα στον νου σου νάχεις την Ιθάκη.
Το φθάσιμον εκεί ειν’ ο προορισμός σου.
Αλλά μη βιάζεις το ταξείδι διόλου.
Καλλίτερα χρόνια πολλά να διαρκέσει
και γέρος πια ν’ αράξεις στο νησί,
πλούσιος με όσα κέρδισες στο δρόμο,
μη προσδοκώντας πλούτη να σε δώσει η Ιθάκη.

Η Ιθάκη σ’έδωσε τ’ ωραίο ταξείδι.
Χωρίς αυτήν δεν θάβγαινες στον δρόμο.
Άλλα δεν έχει να σε δώσει πια.

Κι αν πτωχική την βρεις, η Ιθάκη δε σε γέλασε.
Έτσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα,
ήδη θα το κατάλαβες οι Ιθάκες τι σημαίνουν.

Read here by Argyris Xafis.